Merhaba,

3 yaşımda TÜBİTAK’ın dergileriyle tanıştım. İlk önce Meraklı Minik sonra Bilim Çocuk ve en sonunda da Bilim ve Teknik dergisi hayatıma girdi. Bilim ve Teknik’i keyifle okuyorum, özellikle de bulmacalarını her ay çözmeye çalışıyorum. En sevdiğim dergi olan Bilim ve Teknik ailesine her ay bana yepyeni pencereler araladığı için çok teşekkür ederim.

Merhaba,

Benim çocukluğum internet ve bilgisayarın evlerimize yeni geldiği dönemlerde geçti. İlkokula gittiğim yıllarda evimizde internet ve bilgisayar yoktu. Ödevlerimi yapmak için çocuk kütüphanelerine giderdim. TÜBİTAK’ın Bilim Çocuk dergisi kütüphanelerde dikkatimi çekerdi. Bazı sayılar eksik olurdu. İçimde ukde kalan şeylerden birisi de eksik olan sayılara o dönem erişememekti. Öğretmenimiz her pazartesi günü bizlere hafta sonu neler yaptığımızı, yeni bir şeyler öğrenip öğrenmediğimizi sorardı. Ben de Bilim Çocuk’ta okuduğum yazıları anlatırdım. En unutamadığım yazılar, geleceğin teknolojilerine ilişkin tahminler içeren yazılardı. O yazıları insanlara aktardığım zaman yetişkinlerin bile yüzlerindeki merak ve heyecanı hâlâ net bir şekilde hatırlıyorum. Sanırım 2006 Dünya Kupası’nın olduğu bir dönemde FIFA 2050 Dünya Kupası’nın robotlar ve insanlar arasında yapılacağına dair bir yazı vardı. Hâlâ merakla bekliyorum. Gökyüzü ve yıldızlarla ilgili dergi ekleri ve özellikle de güneş tutulması gözlemi için verilen gözlük en unutamadığım ekler arasında. İlk dergimi aldığım zaman dergiye bakarken annem dergiye sarılarak uyuya kaldığımı söylüyor.

TÜBİTAK’ın bilim olimpiyatlarına, proje yarışmalarına hep ilgi duydum. Çocukluğumda bana açtığı ufuklarla TÜBİTAK, benim nazarımda en saygın kurumlardan biriydi, hâlâ da öyle. TÜBİTAK dergileri bana vizyon kattı, yarışmaları ise araştırma yöntemlerine ilgi duymamı sağladı ve akademik kariyer yapma arzumu açığa çıkardı. Kısacası kariyerimi TÜBİTAK’a borçluyum. Kendimi kısa ifadelerle anlatamam ama beni tanıyan herkes ne demek istediğimi iyi anlar. TÜBİTAK ben ve benim gibi nice Anadolu gencinin merak duygusunu bilime yönelten, ufuklar açan ve nice zihinleri bilime yönlendiren bir kurumdur.

Çocukluğumda TÜBİTAK dergilerinin istediğim sayılarına ulaşamamak içimde kalan bir ukdeydi. Şimdi 28 yaşındayım ve Bilim ve Teknik dergisine abone olup ilk dergim bana ulaştığında çocukken yaşadığım o hissi tekrar yaşadım. Ve fark ettim ki ben hâlâ derginin kapağını açtığında merak eden, dergiyi okurken dalıp giden, dergisine sarılan çocuğum. Kendi evlatlarıma da bırakacağım bir miras olacak Bilim ve Teknik. Saygılarımla,