Yetişkinler dakikada ortalama 10-15 kez göz kırpar. Bebekler ise dakikada ikiden daha az. Çocukluk ve ergenlik boyunca artış gösteren göz kırpma sayısı yetişkinlikte maksimum değerine ulaşır.
Göz kırpmanın öncelikli amaçlarından biri gözü sürekli olarak nemli tutma çabasıdır. Bebeklerde gözün ön tarafında dış dünya ile temas eden bölüm, yetişkinlere kıyasla daha küçük olduğu için bebek gözü daha geç kurur, yani daha geç nemlendirme gerektirir. Bebeklerin uzun uyku süreleri de gözlerinin daha uzun süre nemli kalmasına olanak sağlar.
Yetişkinler, yüksek dikkat ya da görsel takip gerektiren durumlarda daha az göz kırpma eğilimindedir. Benzer şekilde, bebeklerin yeni geliştirmeye başladıkları görsel deneyim ile dış dünyayı sürekli anlamlandırma ve tanımaya odaklanma çabalarının göz kırpma sayısını düşürdüğü düşünülüyor. Göz kırpma davranışı, beyinde dopamin adlı kimyasal sinyal taşıyıcının miktarı ile değişkenlik gösterir. Bazı araştırmacılar, bebeklerde dopamin sisteminin henüz yeterince gelişmemiş olmasının da düşük göz kırpma sayısında etkili olduğunu düşünüyor.
Kaynaklar:
