Bir bebek ana rahminde konaklarken cansız bir doku parçası gibi hareketsiz durmak yerine, kendisini doğumla birlikte geçiş yapacağı ortama aktif olarak hazırlar. Solunum sistemini eğitmek için hıçkırmaya başlaması, destek ve hareket sistemini dış dünyaya hazırlamak için tekmeler savurması da bu alıştırma aşamalarından bazıları. Gelin, bir bebeğin bu hazırlık sürecindeki hareketlerine yakından bakalım.

Anne karnındaki ilk hareketlenmeler gebeliğin yedinci haftası civarında başlar. Nihayetinde 600’ün üzerinde kasa sahip olacak bir organizmanın ilk kımıldayışları kafa ve gövdesini oynatmakla başlar ve küçük kol-bacak hareketleriyle devam eder.

Onuncu hafta itibarıyla fetüs tüm uzuvlarını farklı yönlerde ve hızlarda hareket ettirebilir. Küçük bedenin, sınırlarını keşfetmeye başladığı bu hareketlerin bütününe genel hareketler adı verilir. Genel hareketler sayesinde bebeğin uzuvlarının hareketleri ve konumları ile ilgili farkındalığı gelişir. Aynı zamanda hareket edip durumunu ve konumunu algıladıkça beyninin hareket kontrol kabiliyeti de şekillenir.

Genel hareketler fetüsün rahimde geliştiği süre boyunca farklılaşır ve doğum sonrasındaki ilk birkaç ayda da devam eder. Erken doğan bebeklerde ise, doğumu takip eden haftalardaki fiziksel hareketlilik aynı süreyi rahimde geçiren bebeklerin hareket şablonlarına benzer. Nitekim bu durum, rahmin içinde ya da dışında olması fark etmeksizin, beynin vücudu kontrol etmeyi öğrenebilmek için aynı süreye ihtiyaç duyduğunu gösterir.

Kaynaklar:

• Thelen, E., Bradshaw, G., Ward, J. A., “Spontaneous kicking in month-old infants: manifestation of a human central locomotor program.”, Behavioral and Neural Biology, Cilt 32, Sayı 1, s. 45–53, 1981.
• livescience.com/62928-why-babies-kick.html