Karakulak (Caracal caracal), kedigiller familyasının zarif ve çevik üyelerinden birisi olup Afrika, Orta Doğu, Orta Asya ve Hindistan’a kadar uzanan geniş bir coğrafyada yaşar. Onu diğer kedilerden ayıran en belirgin özelliği kulaklarının uç kısmındaki siyah püsküllerdir. Bu püsküller hem görsel iletişim aracı olarak kullanılır hem de çevredeki en ufak sesleri daha iyi algılamasını sağlar. Ayrıca karakulaklar hırlama, tıslama, tükürme ve miyavlama gibi çeşitli seslerle iletişim kurar.
Erkek karakulakların kütlesi 20 kilograma, dişilerinki ise 13 kilograma kadar ulaşabilir. Vücut yapıları ince, kaslı ve dengelidir. Uzun bacakları ve kısa kuyruğu ona çeviklik kazandırır. 80–125 santimetrelik boyu ve 40–50 santimetrelik omuz yüksekliğiyle orta büyüklükte bir yırtıcıdır. Kuyruğu genellikle 25–30 santimetre uzunluğundadır. Postu kızıl-kahverengi tonlardadır, karın kısmı daha açık renkte olup üzerinde beyaz lekeler görülebilir. Bu sade görünüm, doğal ortamında mükemmel bir şekilde kamufle olmasını sağlar.
Karakulak, güçlü kas yapısı ve dikkat çekici çevikliğiyle tanınır. Gündüzleri kayalık alanlarda ya da sık bitki örtüsü içinde dinlenir, geceleri ise avlanmaya çıkar. Gözleri loş ışıkta bile hareketleri seçebilecek kadar keskin, kulakları
ise toprağın altındaki kıpırtıları ayırt edecek kadar hassastır. Güçlü arka bacakları sayesinde 3 metreye kadar zıplayarak havadaki kuşları yakalayabilir. Besinleri arasında küçük memeliler, kuşlar ve sürüngenler yer alır. Avlanma taktikleri genellikle pusuya yatma ve ani sıçramalara dayanır.
